شیشه سکوریت و شیشه دوجداره هر دو نوعی از شیشه های ایمنی هستند که در بسیاری از مکان های مختلف، از جمله ساختمان ها و محیط های صنعتی استفاده می شوند. این دو نوع شیشه از جنس و مواد متفاوتی ساخته شده اند و تفاوت هایی در کاربردهای آنها وجود دارد.

شیشه سکوریت از دو یا چند لایه شیشه ای تشکیل شده است که به وسیله یک لایه پلاستیکی شفاف به نام PVB (Polyvinyl Butyral) یا EVA (Ethylene Vinyl Acetate) با هم ترکیب می شوند. این لایه پلاستیکی برای افزایش مقاومت شیشه در برابر ضربه و شکستن در صورت تصادف، ایجاد شده است. این نوع شیشه در صورت شکستن، درون فریم باقی می ماند و از شیشه شکسته شده جلوگیری می کند تا به صورت تیز و خطرناک در فضا پراکنده شود. علاوه بر این، شیشه سکوریت همچنین مقاومت خوبی در برابر شوک حرارتی دارد و در مقابل تغییرات دمایی مقاوم می باشد.

از سوی دیگر شیشه دوجداره، که به نام شیشه آئرونیزه هم شناخته می شود، از دو لایه شیشه ای جداگانه تشکیل شده است که توسط یک فضای هوا یا گاز از هم جدا شده اند. این فضای خلاء بین دو لایه شیشه ای به عنوان یک عایق حرارتی عمل می کند و می تواند از گرمای زیاد در تابستان و سرما در زمستان جلوگیری کند. همچنین، شیشه دوجداره می تواند صدا های مزاحم بیرون از خانه را کاهش بدهد. 

شیشه دوجداره در مقایسه با شیشه سکوریت همچنین می تواند مقاومت بیشتری در برابر شوک حرارتی داشته باشد. با این حال این نوع شیشه کمترین مقاومت را در برابر شکستن دارد. در صورتی که یک لایه از شیشه دوجداره شکسته شود، امکان دارد که شیشه تمامی لایه های دیگر را بهم بریزد و به صورت تیز و خطرناک در فضا پراکنده شود.